Archiwa tagu: Gazprom

W jakim celu „Gazprom” wkroczył do Gruzji : przypadek geopolityki energetycznej

Artykuł dotyczy nawiązania we wrześniu 2015 r. umiarkowanej współpracy pomiędzy rosyjskim koncernem energetycznym Gazprom, w imieniu którego działał Prezes Rady Dyrektorów Aleksiej Miller oraz gruzińskim rządem, który reprezentował minister ds. paliw i energetyki wicepremiera Kacha Kaladze. W 2015 r. obaj panowie spotkali się w Brukseli w celu przedyskutowania ewentualnej współpracy. Konkretnie, w czasie spotkania omawiano kooperację w sferze gazowej. Rozmawiano o dostawach rosyjskiego gazu ziemnego do Gruzji, jak też jego tranzytu do krajów trzecich. Jakkolwiek zrazu negocjacje toczyły się w wielkiej tajemnicy, wkrótce media dowiedziały się o nich. Gruzja, ogólnie rzecz biorąc, potrzebuje zaledwie 2 mld m3 gazu ziemnego rocznie. Jak wiadomo, w 2014 r. Gazprom dostarczył Gruzji ok. 0,3 mld m3 gazu ziemnego, co stanowiło wtedy ok. 25% gruzińskiej konsumpcji gazu. Brakującą resztę tego paliwa dostarczył Gruzji azerski koncern energetyczny SOCAR, który również znajduje się pod kontrolą państwa. Co więcej, Gruzja otrzymała mniej więcej 0,5 mld m3 z tytułu opłaty podatkowej za tranzyt gazu przesyłanego Gazociągiem Południowokaukaskim. Jednakże rok później  prawo do pobierania tejże opłaty podatkowej wygasało, a to oznaczało, że strona azerska mogła się rozmyślić i zmienić warunki, na jakich Gruzja miała prawo pobierać opłatę podatkową za przesył gazu. Dla celów komercyjnych, gruziński rząd zakupuje ok. 1,2 mld m3 błękitnego paliwa głównie od azerskiego SOCAR-u, przy czym ceny  są ustalane przez sam koncern. Cena zmienia się także z powodu zmieniającej się konfiguracji geopolitycznej oraz kryzysu ekonomicznego, który dotknął Azerbejdżan i Gruzję. W dodatku, koncernowi SOCAR po części udaje się zmonopolizować gruziński rynek energetyczny i usiłuje on rozszerzyć swoje działania w tym kraju. Jednak zasadnicze kierunki gazowej działalności SOCAR-u w Gruzji obejmują import węglowodoru na gruziński rynek i jego sprzedaż oraz budowanie i konserwowanie gazociągów. Głównym źródłem dochodów koncernu SOCAR jest eksploatacja złoża gazowego Szach Deniz oraz złoża naftowego ACG. Co się tyczy dostaw gazu do samej Gruzji, to gaz sprowadzany dla celów konsumpcji gospodarstw domowych jest kontraktowany po stałych cenach najczęściej na krótkie – trzymiesięczne bądź sześciomiesięczne – okresy czasu, w trakcie których detaliczna cena gazu nie zmienia się na niekorzyść państwa-importera. Nadto, umiejscowiona w Genewie firma SOCAR Trading handluje ropą naftową eksportowaną przez SOCAR z terminalu naftowego w Ceyhan, ropą naftową stron trzecich, i produktami naftowymi różnej proweniencji, a także pomaga SOCAR-owi w dokonywaniu między narodowych inwestycji w logistykę, przetwarzanie i sprzedaż ropy. Zakład Przetwarzania Gazu wytwarza przetworzony gaz ziemny, gaz w formie płynnej LNG oraz gazolinę surową. W 2010 r. fabryka wyprodukowała 4 mld m3 przetworzonego gazu ziemnego, 24.800 ton gazu LNG i 26.700 gazoliny surowej. Oprócz wspomagania marketingu i sprzedaży SOCAR Trading pomaga swojej spółce-matce SOCAR także z nabywaniu aktywów.

Czytaj dalej W jakim celu „Gazprom” wkroczył do Gruzji : przypadek geopolityki energetycznej